خوش آمدید

جستجو

تبلیغات





سروده نژندنامه آریایی

    بنام خدا 

    دیوان سرایش

    ای اهورای دانا  که ما را به بهترین گونه سرشتی و از اندیشه و خرد آکنده ساختی ، ای خدای دادآفرین که بندگانت را از فرجام کارنیک و بد آگاه نمودی ، ای ایزد یکتا که مارا در میان آفریدگانت به فرهیختگی برگزیدی و پیامبر افدم و راستین ات مردمان مارا برافروزنده و دست یازنده به دانش خواند و فرمود «اگر دانش در فراز آسمان باشد مردمانی از پارس آنرا بدست خواهند آورد» و مارا به شیواترین و رساترین زبان (پارسی) گویا ساختی ، ای دادار داوری که ما را در بهترین و نیکوترین سرزمین جای دادی و از نژاده ترین مردم گیتی بنام و بلند آوازه گرداندی، تورا سپاس و هزاران درود که ما را از گهر ناب خویش بهره مند نمودی و به دین راستین و پیروی شیر خدا آراستی ، باشد که ارزش این مهین داده های تورا بدانیم و گام در راه راستی ، درستی و بهی گذاریم تا آنچنان که سزاوار نام و شکوه توست بر گیهان بیکران سروری و همواره سپاسگزار و بنده نیکوکار تو باشیم.

    ای خدای مهربان از تو خواستارم همانگونه که ما را به زیور دانش و نگارش پیراستی به هنر سرایش و گلواژه های آسمانیت نیز توانا سازی و گام هایم را در پرداختن به زیبایی ، رسایی، نیکویی، راستگویی و پروراندن فرهنگ آریایی ، دین بهی و راه نیک نیاکان پاک و فرهیخته مان یاری نمایی.

    سوگند بنام نامیت که در پاسداشت آرمان های آسمانی بکوشم و با گزینش نام آریابد که نماد نگاهبانی از پاک سرشتی است ، پرتوی از فروغ بی پایانت را بر گستره سرزمین آریایی بتابانم.

    پاینده ایران

    نژند نامه آریایی

    خوش آنروزگاران که به هستی سروری داشتیم

    در خوی و منش بر دیگران برتری داشتیم

    کوی و برزن های شهرمان آباد بود

    از سوگ و ماتم و دردها آزاد بود

    آزار و رنج کس نبود هوده کارمان

    داد و دهش بود بایسته فرهنگمان

    پیر و برنا کام از دین و دانش داشتند

    رها از دیو و دد ، سری پرسزش داشتند 

    روزگاران به شور و شادمانی می گذشت

    کار و کوشش به کام و کامیابی می گذشت

    بناگه دیو سیاهی آمد و برما چیره گشت

    زاد و بوم سوخت وآسمان تیره گشت

    جان سپردند همه سران وسروان سهی

    گشت کشور آریایی از اسوران تهی

    گویی در این سرزمین سر و سامانی نبود

    دانش و فرهنگ و هنر  هیچ زمانی نبود
    کار و کوشایی و سازندگی ننگ گشت

    آزرم و آزادگی کم سو و کمرنگ گشت

    هرچه اندوختند مردمان، دشمن ربود

    خرد و اندیشه ها را تازی ، ریمن نمود

    کم گویم که پیشتر گفته اند پیران پاک

    دل شده از نژند آریایی ها  چاک چاک

    باید در این  همه شوربختی اندیشه کرد

    بکناری نهاد  این سستی را ،رزم پیشه کرد

    بسی کوشیم و فر یزدانی بدست آوریم

    بخروشیم و دشمن ناپاک پایبست آوریم

    بستانیم و برافرازیم درفش کاویانی را

    بگیریم و بپاییم تاج و تخت کیانی را

    بدانیم که زیستن به دروغ و نیرنگ نیست

    سروری و سرفرازی به پیکار و جنگ نیست 

    پژوهیدن دانش و هنر در اندیش ماست

    برپایی رامش و آشتی در  کیش ماست

    آریابد بکوش و بپوی ره یزدان پاک

    برخیز و بی افکن  دودمان آژیدهاک


    این مطلب تا کنون 7 بار بازدید شده است.
    منبع
    برچسب ها : دانش ,آریایی ,نبود ,سروری ,سرزمین ,مارا ,
    سروده نژندنامه آریایی

تبلیغات


    محل نمایش تبلیغات شما

پربازدیدترین مطالب

آمار

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

آخرین کلمات جستجو شده